Trzydziesty piąty i później / Strach [cz.] I-II Rybakow Anatolij Przeł. [z ros.] Michał B. Jagiełło i Zofia Gadzinianka [1990]
Opis
Nazajutrz o świcie Sasza opuścił Kieżmę.
Przód sań zajmował brezentowy tobół z pocztą, z tyłu usadowiła się kobieta z dwiema córeczkami. Dzieci były opatulone chustami po same oczy.
Walizka Saszy jechała na saniach, on sam maszerował za nimi. Koń szedł równo, przyśpieszał jedynie na pochyłościach. Woźnica wskakiwał wtedy na kozioł, siadał bokiem ze zwieszonymi nogami, a Sasza trzymając się burty sań biegł truchtem, żeby nadążyć za koniem.
Na brzegu Angary nierówności terenu zdarzały się jednak rzadko. Z prawej — tajga, z lewej — rzeka, po drugiej stronie rzeki też tajga po sam horyzont. Przewoźnik nie poganiał konia. Ze wsi Dworiec, w której Sasza musiał sobie znaleźć nowy środek lokomocji, do Tajszetu było siedemdziesiąt kilometrów; dwa dni drogi, a dni krótkie, nocą nie pojedziesz, w południe trzeba zrobić przerwę — zjeść coś gorącego, ogrzać się, nakarmić konie.
Przejechali piętnaście kilometrów, zatrzymali się we wsi Niedokura u znajomków przewoźnika, ci szybko przygotowali posiłek, ale zanim kobieta wygramoliła się z sań, zanim przenieśli do chaty śpiące dziewczynki, zanim obudzili je, rozebrali, nakarmili, znów ubrali, wsadzili do sań, opatulili derkami — minęło półtorej godziny.
W chacie Sasza przyjrzał się towarzyszce podróży: młoda, zadbana kobieta, wyglądała na urzędniczkę albo żonę urzędnika, może nawet jakiegoś naczelnika z rejonu — pelisa, wełniana spódnica. Przewoźnik zwracał się do niej z widocznym szacunkiem.
Starsza dziewczynka jadła sama, młodszą karmiła matka, ręka z łyżką drżała, kapuśniak kapał na stół, kobieta z zakłopotaniem zagryzała wargi, wycierała blat chusteczką do nosa. Sasza odwrócił wzrok. Jakaś stuknięta albo chora: twarz blada, napięta, łamiący się głos. Uprzejmie podziękowała
[fragment]
Szczegóły
| autor | Rybakow Anatolij |
| tytuł | Trzydziesty piąty i później / Strach [cz.] I-II |
| tłumaczenie | Przeł. [z ros.] Michał B. Jagiełło i Zofia Gadzinianka |
| seria wydawnicza | brak informacji |
| miejsce wydania | Warszawa |
| rok wydania | 1990 |
| wydawnictwo | Iskry |
| liczba stron | 253, [3], 309, [1] |
| rodzaj oprawy | broszurowa |
| format | 20 cm |
| stan | db+. [niew. otarcia kraw. okładki, min. zag. rogów okł.]. |