Opowieści okrągłego stołu Merlin Czarodziej Lancelot z Jeziora Poszukiwanie Świętego Graala Śmierć Artura(Seria Bibliotheca Mundi)(1987)

WSTĘP

Opowieść o Rycerzach Okrągłego Stołu to skrócona adaptacja starofrancuskiego cyklu Lancelota-Graala, jednego z arcydzieł średniowiecznej prozy powieściowej. Autorem adaptacji, a także jej przekładu na współczesny język francuski, jest Jacques Boulenger. Książka powstała w latach czterdziestych XX wieku.

Średniowieczna Opowieść o Lancelocie zachowała się w 150 manuskryptach, datowanych od XIII do XV wieku. Doczekała się też siedmiu renesansowych wydań drukiem. Pierwsze pochodzi z roku 1488 (Paryż-Rouen), a ostatnie, bardzo już skrócone i dostosowane do renesansowych gustów — z roku 1591 (Lyon). Potem powieść wzgardzona popadła w zapomnienie. Wiemy, co o rycerskich romansach myślał Cervantes. Montaigne traktował je jako lekturę niegodną dorosłego człowieka. Przygody rycerzy Okrągłego Stołu nie interesowały poetów romantycznych, zaś pierwsza unowocześniona prezentacja Lancelota prozą, pióra Paulin Parisa¹, zbiegła się w czasie z triumfem literatury naturalistycznej i przeszła prawie nie postrzeżona. Zainteresowanie tekstami średniowiecznej literatury rośnie dopiero z początkiem XX wieku. Jest to okres wielkich edycji i adaptacji. W latach 1906–1916 Niemiec H.O. Sommer przygotował monumentalne, ośmiotomowe wydanie tak zwanej Wulgaty, czyli całości cyklu Lancelota-Graala. W tym samym czasie uczniowie Eduarda Wechsslera rozpoczynają pracę nad krytycznym wydaniem tekstu samego Lancelota. Praca ta nie została jednak zakończona. [...]

[fragment]