Saga rodu Słonimskich Kumaniecka Janina [2003]
Opis
Ród Słonimskich zapisał się chlubnie w dziejach polskiej, rosyjskiej, francuskiej, amerykańskiej i żydowskiej kultury. Wspaniale opisuje to w swej książce Janina Kumaniecka. Z tego sławnego rodu mam zaszczyt przyjaźnić się z profesorem Piotrem Słonimskim, długoletnim szefem francuskiego Centrum Genetyki Molekularnej CNRS. Wcześniej jednak miałem szczęście być sekretarzem osobistym Antoniego Słonimskiego.
Jego sylwetka często staje mi przed oczami. Szczupły, łysy, w nieco sfatygowanym angielskim płaszczu i takimż kapeluszu. Pod płaszczem staromodny garnitur z kamizelką, elegancki krawat i kpiarski uśmiech zza wypukłych okularów. Był jak przybysz z innego świata – świata mieszkania w alei Róż pełnego dziewiętnastowiecznych ksiąg i bibelotów, miękkiej sofy i stylowych mebli, antycznego biurka, przy którym pisał, spoglądając na podobizny Adama Mickiewicza i Józefa Piłsudskiego w legionowej kurtce. Codziennie wychodził ze swojego mieszkania do kawiarni przy placu Trzech Krzyży, gdzie spotykał przyjaciół, przyjmował interesantów, odbierał hołdy. Stamtąd rozchodziły się na Warszawę jego komentarze i słynne żarty. Kiedyś, obok szatni, zaplątał się przy zapinaniu płaszcza. Jakaś obca kobieta pospieszyła z pomocą. „Dziękuję pani – powiedział pan Antoni, wyjmując wreszcie rękę z rękawa – w konflikcie człowieka z płaszczem trzeba być po stronie człowieka, a nie po stronie płaszcza”.
Zawsze starał się być po stronie człowieka, przeciw płaszczom krępującym ludzką wolność. Kiedy po wyjściu z więzienia pracowałem jako robotnik w Zakładach imienia Róży Luksemburg na Woli, spotkałem kiedyś Słonimskiego na ulicy. Był to czas, gdy nawet bliscy znajomi woleli takich jak ja nie widywać – epoka między Marcem a Grudniem. Ukłoniłem się więc niepewnie, Słonimski poznał mnie, przywołał z uśmiechem i zaproponował spotkanie. „Niech pan zatelefonuje, panie Adasiu – powiedział. – Mój numer znajdzie pan w książce telefonicznej.
[fragment]
Szczegóły
| autor | Kumaniecka Janina |
| tytuł | Saga rodu Słonimskich |
| seria wydawnicza | brak informacji |
| miejsce wydania | Warszawa |
| rok wydania | 2003 |
| wydawnictwo | Iskry |
| liczba stron | 328, [5] |
| rodzaj oprawy | tekturowa z obwolutą |
| format | 24 cm |
| dodatkowe informacje | Liczne fot. poza tekstem |
| stan | bdb-. [małe otarcia kraw. obwol.]. |