Twierdza Brzeska Władimir Bieszanow [2012]

„Białe plamy”, więcej pytań niż odpowiedzi, spory historyków...

– Dlaczego atak niemiecki w 1941 r. tak bardzo zaskoczył obrońców twierdzy?
– Dlaczego tuż przed tym atakiem wycofano stamtąd praktycznie cały sowiecki garnizon?
– Jaki był stosunek sił i strat po obu stronach?
– Dlaczego prawdę o „Nieśmiertelnym Garnizonie” wykreślono w ZSRR z podręczników historii na dwa dziesięciolecia?

Nowa książka Władimira Bieszanowa odpowiada na najtrudniejsze i niewygodne dla niektórych pytania. Jest to pierwsza pełna kronika historyczna Twierdzy Brzeskiej, która również tak wiele znaczyła w dziejach Polski. Autor opisuje wszystkie etapy półtorawiecznego istnienia twierdzy, leżącej na skrzyżowaniu epok i historii; budowę, kolejne modernizacje, powstania (głównie polskie), pokój brzeski oraz proces brzeski i życie garnizonu.

Tam właśnie, dziś już święty, Rafał Kalinowski w 1863 r., po wybuchu w Polsce powstania przeciw rosyjskiemu zaborcy, jako kapitan rosyjskiego sztabu pracował przy rozbudowie fortyfikacji. Nie chciał wystąpić zbrojnie po stronie zaborcy przeciw Polakom, zwolnił się z wojska i został powstańczym ministrem wojny w rejonie Wilna, za co skazano go na śmierć. Wyrok zamieniono na dziesięcioletnie zesłanie na Syberię. Bieszanow opisuje również kanonizację ojca Rafała Józefa Kalinowskiego przez papieża Jana Pawła II, podkreślając fakt, że w historycznym spisie oficerów garnizonu w Brześciu, obok generałów, pisarzy i bohaterów, pojawił się pierwszy własny święty – patron wojskowych.

[fragment]