Terror i rewolucja Borys Łewycki red. merytoryczna i wstęp Bogumiła Berdychowskia przekł. z niem. Alfred Palicki [2004]

OD NACJONALISTY DO LEWICOWCA (PRZYPADEK BORYSA ŁEWYCKIEGO)

Borys Łewycki z całą pewnością należał do najsolidniejszych w swoim czasie zachodnich sowietologów, a jego biografia mogłaby stanowić materię na fabułę powieści sensacyjnej, mimo to jednak dzisiaj jest postacią właściwie zapomnianą. W polskim kontekście budzi to szczególne zdziwienie, Łewycki był bowiem jednym z najbardziej cenionych przez Jerzego Giedroycia współpracowników paryskiej „Kultury”. Spośród ukraińskich współpracowników pisma mogły z nim konkurować zaledwie dwie osoby: Bohdan Osadczuk (historyk, dziennikarz prasy szwajcarskiej i niemieckiej, w III RP często obecny w polskich mediach) oraz Iwan Łysiak-Rudnycki – najwybitniejszy historyk ukraińskiej diaspory. Ponadto książki Łewyckiego wydawane były w języku polskim: na emigracji przez Instytut Literacki Giedroycia, w kraju – w wydawnictwach drugiego obiegu.

Choć biograficzne dane dotyczące Borysa Łewyckiego są więcej niż skąpe, to jednak z całą pewnością można powiedzieć, że urodził się w Wiedniu 19 maja 1915. Jego ojciec, Wasyl Łewycki, był znanym ukraińskim pedagogiem i wieloletnim nauczycielem gimnazjalnym w Bereżanach (w 1941 r. zginął w sowieckim więzieniu, podobnie zresztą jak część rodzeństwa Łewyckiego). Studia uniwersyteckie, na wydziale filozoficznym, ukończył na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie w roku 1939. Od 1936 (taką datę podaje *Encyklopedia Ukrainoznawstwa*) lub 1937 (tę datę podał sam Łewycki [...]

[fragment]