Pozdrowienia z Korei uczyłam dzieci północnoamerykańskich elit Suki Kim tł. Agnieszka Sobolewska [2015]
Opis
Prolog
Czas zdawał się tam płynąć inaczej. Kiedy jest się odciętym od świata, każdy dzień staje się dokładnie taki sam jak poprzedni. Ta jednostajność wyżera ci duszę, aż zmieniasz się w oddychającą, harującą, konsumującą rzecz, która budzi się ze słońcem i zasypia wraz z zapadnięciem ciemności. Pustka pogłębia się z każdym wlekącym się dniem, a ty stajesz się coraz bardziej niewidzialny i nieistotny. Tak właśnie czasami się czułam, jak mały robaczek kręcący się w kółko, tylko żeby trwać i trwać. Tam, w tej nieustępliwej pustce, nic się nie poruszało. Nie przychodziły żadne wiadomości ani żadnych nie wysyłano. Nie było żadnych telefonów, ani do nas, ani od nas. Żadnych maili, żadnych listów, żadnych myśli niezaordynowanych przez reżim. Trzydziestu misjonarzy udających nauczycieli, dwustu siedemdziesięciu północnokoreańskich studentów i ja – jedyna pisarka udająca misjonarkę udającą nauczycielkę. Zamknięci w tym więzieniu udającym kampus uniwersytecki na pustych przedmieściach Pjongjangu, pilnie strzeżonym dwadzieścia cztery godziny na dobę, mieliśmy tylko siebie nawzajem.
[fragment]
Szczegóły
| autor | Kim Suki |
| tytuł | Pozdrowienia z Korei uczyłam dzieci północnoamerykańskich elit |
| seria wydawnicza | brak informacji |
| miejsce wydania | Kraków |
| rok wydania | 2015 |
| wydawnictwo | Znak Litera Nova - Społeczny Instytut Wydawniczy |
| liczba stron | 331, [1] |
| rodzaj oprawy | broszurowa |
| format | 21 cm |
| stan | bdb. [ładny egz.]. |