Morderstwa polityczne, spiski, tajne zmowy Rodney Castleden przeł. Katarzyna Bieniaszewska [2009]

Słowo asasyn (ang. assassin) pochodzi od nazwy radykalnej sekty muzułmańskiej. Krzyżowcy natknęli się na nią w XI wieku. Pierwszy Wielki Mistrz sekty założył twierdzę Alamut w Iranie i wysyłał swoich zwolenników, aby zabijali przywódców konkurencyjnego odłamu – sunnitów, a przy okazji także chrześcijańskich intruzów. W języku arabskim słowo asasyn oznaczało fundamentalistę.

Zamach nie jest zwykłym morderstwem; zawsze ma wyraźny motyw polityczny. Ofiarą jest zazwyczaj przywódca polityczny lub osoba uważana przez zabójcę za wpływową politycznie. W historii zabójstwa władców, często poprzedzone precyzyjnym planowaniem, były stosowane jako doraźny środek polityczny. W czasach królów i imperiów przewroty pałacowe, uwieńczone błyskawicznym zamordowaniem władcy, były wydarzeniami dość pospolitymi. Nierzadko był to sposób rozwiązania sporu o władzę lub metoda, po którą sięgał uzurpator, by sobie przetrzeć drogę na szczyt. Ryszard III Szekspira jest dramatem pokazującym – w formie mocno podkoloryzowanej – jak fikcyjni wprawdzie, ale bardzo typowi i pozbawieni wszelkich skrupułów średniowieczni książęta zdobywali wyższą pozycję. Królowie z kolei uciekali się do zabójstw swoich możnych poddanych, a nierzadko i bliskich krewnych, w trosce o samych siebie i w celu umocnienia swojej władzy.

W czasach nowożytnych zamachy są bardziej demokratyczne. Miejsce książąt, zabijających się nawzajem, aby zdobyć lub utrzymać władzę, coraz częściej zajmują zwykli ludzie, którzy za pomocą zamachu pozbywają się znienawidzonego polityka. Celem może być zarówno

[fragment]