Wybór poezji Dżalaluddin Rumi [2007 / LZG]

           Niniejsza książka ukazała się w Stanach Zjednoczonych w 1995 r. pod tytułem The Essential Rumi (Niezbędny Rumi). Zawierała utwory najbardziej charakterystyczne dla Rumiego wśród wszystkich dotychczasowych tłumaczeń jego poezji, jakich dokonał amerykański tłumacz Coleman Barks. Na ile zbiór okazał się sukcesem, dowodzi jego ogromna popularność czytelnicza oraz pozytywne recenzje w literaturze „rumiologicznej". Niespełna trzy lata później (18.06.1998), w szkicu zatytułowanym „Tajemnicza fascynacja trzynastowiecznym mistykiem", Los Angeles Times donosił, że ów „fenomenalny zbiór poezji" sprzedał się już w 110 tysiącach egzemplarzy. Od połowy lat dziewięćdziesiątych XX w. do dziś Rumi jest najpoczytniejszym poetą w Stanach Zjednoczonych. A właściwie... Rumi w tłumaczeniu Colemana Barksa. Znany jako autor kilkudziesięciu zbiorów poezji Rumiego, Barks jest także inspiratorem ich muzycznych aranżacji, pielgrzymującym po całych Stanach Zjednoczonych lektorem i deklamatorem, a przede wszystkim „szaleńcem bożym" od ponad dwudziestu lat pracującym nad przywróceniem światu piękna i mistyki Rumiego. To właśnie jego „wersje" dzieł Maulany dotarły do świadomości współczesnych. Jest to osiągnięcie spektakularne zważywszy, że Barks nie jest islamistą i nie tłumaczy bezpośrednio z perskiego. Korzysta z „roboczych wersji" tłumaczeń z oryginału dokonanych przez Johna Moyne, lingwistę z CUNY, dla którego perski jest językiem ojczystym, albo też „poleruje" angielskie przekłady naukowe autorstwa brytyjskich islamistów z Cambridge — R. A. Nicholsona lub A. J. Arberryego. Fakt ten jest, oczywiście, belką w oku dla zazdrosnych fachowców — szczególnie specjalistów od literatury perskiej —którzy czują się naturalnie predysponowani do wyłączności na „właściwe" przekłady Rumiego. Niestety, w kategoriach estetycznych dotychczasowe wersje tłumaczeń naukowych (osobiście znam angielskie wersje ośmiu badaczy) są po prostu nijakie, co jeszcze bardziej pogłębia przepaść między nimi a geniuszem Barksa. [...]

[fragment wstępu]