Ubik Dick Philip K. [Mistrzowie SF / 1990]

Piątego czerwca 1992 roku o trzeciej trzydzieści nad ranem czołowy telepata w obrębie systemu słonecznego znikł z mapy w nowojorskim biurze firmy Korporacja Runcitera. W związku z tym rozdzwoniły się wideofony. Firma Runcitera straciła ślad zbyt wielu ludzi Hollisa w ciągu ostatnich dwu miesięcy, by mogła się pogodzić z ponownym wypadkiem zniknięcia jednego z nich.
— Mr Runciter? Przykro mi, że pana niepokoję. — Technik odpowiedzialny za pracę nocnej zmiany w sali map odkaszlnął nerwowo, gdy masywna, nieregularnie ukształtowana głowa Glena Runcitera stopniowo wypełniła ekran wideofonu. — Otrzymaliśmy wiadomość od jednego z naszych inercjałów. Zaraz ją znajdę. — Pogrzebał w nie uporządkowanym stosie taśm magnetofonu, który nagrywał wpływające informacje. — Zgłosiła to nasza panna Dorn. Jak pan sobie być może przypomina, udała się w ślad za nim do Green River, w Utah, gdzie...
— Za kim? — mruknął zaspanym głosem Runciter. — Nie mogę przecież przez cały czas pamiętać, który z inercjałów zajmuje się którym telepatą czy jasnowidzem. — Przygladził dłonią rozwichrzoną masę swych siwych, szczeciniastych włosów. — Mniejsza o resztę, proszę mi powiedzieć, kto z ludzi Hollisa zaginął tym razem.
— S. Dole Melipone — powiedział technik.
— Co? Melipone zniknął? Pan chyba żartuje.
— Mówię poważnie — zapewnił go technik. — Edie Dorn wraz z dwoma innymi inercjałami podążała za nim aż do motelu zwanego Wieży Różnorodnych Doświadczeń Erotycznych. 

[fragment]