Życie i przeszłość torfowisk użytkowanie ich i ochrona Irena Dąbkowska [1938]

WSTĘP

Osobom nieobznajmionym z tematem wyda się on może niewdzięczny i mało ciekawy. Istotnie, torfowisko w krajobrazie nie przysparza uroku. Rozległe równiny pokryte dość jednostajną roślinnością, trudno dostępne dla wycieczek, mokre i grząskie, nie wabiły zazwyczaj turysty spragnionego ciągłej zmiany widoków. Nawet botanik niezbyt chętnie wkraczał na bagna i prawdopodobnie dlatego do niedawna jeszcze flora torfowisk najmniej była zbadana. Bo i sama roślinność nie należy do efektownych. Nie znajdziemy na bagniskach wielkich, barwnych i wonnych kwiatów. Mchy, rośliny trawiaste oraz drobne krzewinki o małych kwiatach, przeważnie bezwonnych i o barwach nikłych to cała roślinność. Monotonia — oto pierwsze wrażenie, jakiego doznajemy na rozległym torfowisku. Przykra obecność komarów — to wrażenie drugie.

A jednak spróbujmy zapoznać się z życiem torfowiska. Niemożliwe, aby tam, gdzie jest życie, nie było piękna. Wszak kryje je w sobie cała przyroda i każda jej cząstka — zbiorowisko, tak ludzkie, zwierzęce jak i roślinne, i wreszcie każda z cząstek zbiorowiska czyli zespołu — jednostka zespół tworząca. Poznajmy życie torfowiska. Poznamy wówczas jego skarbiec ukryty, jego tajemnice. Odsłoni się przed naszym wzrokiem jedno więcej piękno życia.