Zrób sam vademecum encyklopedia majsterkowania. Z, Dla dzieci... i rodziców koncepcja i red. całości Tadeusz Rathman oprac. graf. Tomasz Kuczborski [red. t. Janina Żak aut. Krzysztof Chorzewski]] [1984]

Majsterkowanie to zapewne nie sposób na życie, ale niewątpliwie forma samoorganizacji, metoda tworzenia własnego otoczenia. Wystarczy trochę materiału, nieco przedsiębiorczości, aby własnymi rękami realizować własne pomysły. Można pomagać w tym sobie nawzajem, wymieniać koncepcje i doświadczenia, mieć satysfakcję i korzyści. Można też doskonalić umiejętności i powiększać zasób wiedzy, aby nie być bez reszty zależnym od kaprysów „prawdziwych” fachowców, niedoborów na rynku, braku pieniędzy...

Encyklopedię majsterkowania Vademecum ZRÓB SAM przygotowaliśmy z myślą zarówno o początkujących, jak i zaawansowanych, z zamiarem przypomnienia istotnych wiadomości oraz przedstawienia wyboru ciekawych (według nas) rozwiązań. Sądzimy, że staną się one również inspiracją do dalszych poszukiwań i dokonań Czytelników.

Podział całości na trzy tomy jest czysto umowny; przyjęliśmy za podstawę dotychczasowe, tradycyjne sfery zainteresowań. Męskie majsterkowanie to zwykle prace remontowe i modernizacyjne w mieszkaniu czy domku, obsługa i naprawa pojazdów, budowa i konserwacja sprzętu turystycznego oraz większość rozmaitych prac warsztatowych. Z kolei aranżacja wnętrza mieszkania, prace ogrodnicze, szycie odzieży, chemia gospodarcza czy kulinaria – to czynności najczęściej absorbujące kobiety. Dzieci chętnie bawią się coraz to innymi zabawkami. Gdy wykonują je samodzielnie, łączą przyjemne z pożytecznym, poznają ich budowę, właściwości materiałów, zasady działania prostych mechanizmów. Nabierają szacunku do własnej, a przez to i cudzej pracy. Nie znaczy to wcale, że szydełkujący Pan, czy wbijająca gwoździe Pani wydają się nam postaciami dziwacznymi albo że dziecko chcące wykonać prace trudniejsze i bardziej użyteczne – odsyłamy tylko do zabawek.

Tomy dla dorosłych (X i Y) składają się z części encyklopedycznej, zawierającej objaśnione hasła zbiorcze w układzie alfabetycznym oraz z części poradnikowej, ułożonej tematycznie w rozdziałach. Do takiego podziału w pewnym stopniu nawiązuje też układ tomu Z, w którym w części pierwszej znalazło się kilkadziesiąt prostych porad warsztatowych, a w części drugiej – opisy konstrukcji stu zabawek: połowa dla dzieci młodszych, połowa dla starszych.

[fragment]