Warszawa literacka w okresie międzywojennym Piotr Łopuszański [2017]
Opis
Wstęp
Zwykle gdy się pisze o literaturze dwudziestolecia międzywojennego, wymienia się poetów Skamandra, awangardy, paru prozaików, np. Nałkowską, Dąbrowską, czasem jeszcze jakiegoś pisarza, a pomija wielu twórców, którzy należąc do średniego pokolenia, nadal tworzyli i kształtowali klimat epoki. Przykładem wydawany kilkakrotnie w latach 70. tom Prozaicy dwudziestolecia międzywojennego w opracowaniu Bolesława Farona. Nie ma w tym dziele szkiców o Żeromskim i laureacie Nagrody Nobla Władysławie Reymoncie, a są Jalu Kurek, Jan Wiktor. Nie ma Ferdynanda Goetla, ale jest Bruno Jasieński.
Po części wynikało to ze zbytniej specjalizacji badaczy literatury. Jeśli ktoś zajmował się dwudziestoleciem międzywojennym, to nie Młodą Polską, więc powstawał problem, jak kwalifikować twórców działających w obu epokach. Gdzie umieścić Żeromskiego, Reymonta, Leśmiana, Staffa, a nawet Witkacego. W okresie PRL-u w doborze nazwisk odgrywała rolę także polityka. Przemilczano znaczenie pisarzy niemile widzianych przez władze. W okresie stalinowskim obowiązywał zakaz publikacji np. Kornela Makuszyńskiego, Stanisława Ignacego Witkiewicza, wierszy Bolesława Leśmiana [...]
[fragment]
Szczegóły
| autor | Łopuszański Piotr |
| tytuł | Warszawa literacka w okresie międzywojennym |
| seria wydawnicza | brak informacji |
| miejsce wydania | Warszawa |
| rok wydania | 2017 |
| wydawnictwo | Prószyński Media |
| liczba stron | 431, [1] strona, [16] |
| rodzaj oprawy | tekturowa |
| format | 21 cm |
| stan | bdb. [ładny egz.]. |