W moim obcym kraju dziennik więzienny 1944 Hans Fallada [2011]

Wstęp

4 września 1944 roku Hans Fallada zostaje skierowany na obserwację na czas nieokreślony do zakładu Neustrelitz-Strelitz, do więzienia dla „psychicznie chorych przestępców kryminalnych”. Jego los jest skrajnie niepewny.

Nie pierwszy raz ten syn radcy sądowego Rzeszy trafia za kraty: w latach 1923 i 1926 był już skazywany za defraudację na sześć miesięcy oraz na dwa i pół roku więzienia. W obu przypadkach kluczową rolę odegrała jego narkomania. W 1933 roku, oskarżony o spiskowanie przeciw osobie führera, przebywał w areszcie przez jedenaście dni. Jesienią 1944 roku zarzut jest inny: Falladę obwiniono o to, że 28 sierpnia 1944 roku „groził zastrzeleniem swej byłej żonie”.

Rozwód został orzeczony 5 lipca 1944 roku. Byli małżonkowie wszakże nadal mieszkali razem w swej posiadłości w Carwitz: Anna (Suse) Ditzen w domu z trojgiem dzieci, teściową i stale zmieniającą się liczbą krewnych i znajomych ze zbombardowanych stron, a Hans Fallada w domku w ogrodzie. Owego popołudnia pod koniec sierpnia mocno pijany Fallada oddaje podczas sprzeczki z byłą żoną strzał ze swojego pistoletu. Anna Ditzen odbiera mu pistolet i wrzuca go do jeziora, wzywa też dra Hotopa, lekarza z pobliskiego Feldbergu. Fallada i Anna Ditzen zeznają potem do protokołu, że wystrzał nie był próbą zabójstwa. Dr Hotop wysyła żandarma, by przyprowadził pacjenta do Feldbergu w celu otrzeźwienia go. Na tym sprawa mogłaby się zakończyć, ale dowiaduje się o niej pewien nadgorliwy młody prokurator. Żąda, by przekazać Hansa Falladę sądowi w Neustrelitz i tam go aresztować. 31 sierpnia zostaje orzeczone „czasowe osadzenie obwinionego w zakładzie leczniczym lub opiekuńczym”. 4 września zamyka się za nim brama zakładu Neustrelitz-Strelitz. Fallada zostaje umieszczony w Station III, wśród niepoczytalnych przestępców i przestępców z ograniczoną poczytalnością. Wydaje się, że jest alkoholikiem, wrakiem cielesnym i duchowym, autorem niezdolnym do pisania.