W bocznej ulicy historia muzyki niegranej 1968-1976 blues-hard rock-psychodelia-folk-prog Ra'anan Chelled przekład Jakub Kozłowski [2019]

Bluesowa rewolucja, która rozświetliła brytyjskie niebo w początkach drugiej połowy lat sześćdziesiątych, trwała aż do końca tej niespokojnej dekady. Nastała po okresie zupełnej dominacji bigbitu i amerykańskiej muzyki garażowej, której początków należy szukać na uboczu głównego nurtu. Nowa scena muzyczna zaczęła kształtować się równocześnie po obu stronach Atlantyku, specjalizując w eksperymentalnych brzmieniach inspirowanych głównie założeniami kontrkultury oraz osobliwościami i dźwiękami wywoływanymi przez zażywane LSD. Tej właśnie muzyce nadano nazwę „psychodelicznej”. Tuż przed końcem lat sześćdziesiątych z powoli zamierającej sceny blues-rockowej rozwinęły się zalążki hard rocka i nowy nurt zaczął się rozprzestrzeniać po świecie. Wkrótce za hard rockiem podążyła pierwsza fala rocka progresywnego. Oba te gatunki zdobyły i pomnażały swoją popularność w latach siedemdziesiątych, odciskając piętno na brzmieniu wielu wspaniałych i popularnych zespołów tworzących w ciągu tej niezapomnianej muzycznie dekady.

Cóż jest takiego niezwykłego w tych latach – mówię o końcu lat sześćdziesiątych, aż do drugiej połowy lat siedemdziesiątych XX wieku – co sprawia, że tak wielu melomanów, niezależnie od metryki, uznaje je za swoje ulubione? Czy chodzi o muzyczne nieokiełznanie i wolnego ducha tych czasów – cechy rzadko spotykane we współczesnym zimnym, wyalienowanym świecie korporacji? A może to kwestia ciepłego i naiwnego brzmienia? Może chodzi o przekonanie, że w tamtych szalonych czasach wszystko było po prostu lepsze? Jedno nie ulega wątpliwości – późne lata sześćdziesiąte, aż po połowę lat siedemdziesiątych były muzycznie okresem najbardziej porywającym i interesującym w całym XX stuleciu. W wielu aspektach był to też czas, w którym muzyka rockowa, pełna różnych barw i odcieni, osiągnęła artystyczną pełnię – i to pod licznymi względami.

Chociaż od tego złotego okresu upłynęło już wiele lat, to słabość do ówczesnej muzyki popularnej jest nadal bardzo silna wśród słuchaczy. Wielkie zespoły tamtej dekady nadal cieszą się niesłabnącą popularnością. Niemal na każdej półce z albumami czy w katalogu z MP3 fana muzyki rockowej odnaleźć można albumy The Beatles, Pink Floyd albo The Doors. Jeżeli jednak chcielibyśmy kojarzyć tę muzyczną erę wyłącznie z sukcesami wspomnianych grup, popełnilibyśmy olbrzymi błąd.

[fragment]