Synowie puszczy Władysław Umiński proj. okł. i ilustr. St. Bobiński [1938]
Opis
I. PIERWSZY LIST DO WŁASNYCH RĄK.
Stary gajowy, Grzegorz, dnia tego jakoś wcześniej, niż zwykle, powrócił z poczty, znać śpieszył się nieboraczysko, bo wyglądał czerwony, jak rak, i obcierał z łysej głowy wielką kraciastą chustką obfite krople potu.
Zamiast jednak iść prosto do pana leśniczego, siedzącego na ganku z wielką fajką porcelanową w ustach, okrążył dom i wszedł do pokoiku paniczów.
Witolda i Janusza nie było jednak w izdebce; gajowy westchnął, utarł głośno nos i po krótkiem wahaniu sięgnął za pazuchę, skąd drżącemi palcami wyjął list.
— Przecież umiem czytać pisane — mruczał — wyraźnie stoi, że nie do pana starszego, tylko dla paniczów i ot — imiona — Witoldowi i Januszowi do własnych rąk. Niema co; trzeba oddać, komu się należy...
W tej chwili na progu ukazał się chuda, zgarbiona staruszka, w odzieży chłopki poleskiej. Dostrzegłsy ją, gajowy ucieszył się.
— Horpina! gdzie to panicze?... gadaj żywo!... List mam do nich.
[fragment książki]
Szczegóły
| autor | Władysław Umiński |
| tytuł | Synowie puszczy |
| ilustrator / projekt okładki | St. Bobiński |
| miejsce wydania | Warszawa |
| rok wydania | 1938 |
| wydawnictwo | Gebethner i Wolff |
| liczba stron | 204 |
| rodzaj oprawy | półpłócienna |
| format | 18 cm |
| dodatkowe informacje | [5] ilustracji na tab. poza tekstem. Oprawa wydawnicza. Wydanie III. |
| stan | db. [otarcia i przetarcia kraw. opr., duża dedykacja piórem na frontyspisie z roku 1941, piecz. własn. na przedniej wyklejce]. |