Stefan Adam Zamoyski (1904-1976) ziemianin, żołnierz, działacz emigracyjny Tadeusz Kondracki [2018]

WSTĘP

5 września 1905 r. w księdze metrykalnej rzymskokatolickiego kościoła w Starosielu, nieopodal Orszy, w guberni mohylowskiej, na najdalszych ziemiach kresowych z czasów Pierwszej Rzeczypospolitej, dokonano wpisu treści następującej:

Dnia dwudziestego czwartego czerwca tysiąc dziewięćset czwartego roku ochrzczone zostało w starosielskim rzymskokatolickim parafialnym kościele, przez księdza Ignacego Urbanowicza, proboszcza tegoż kościoła, przy dokonaniu wszelkich obrzędów Sakramentu, imionami STEFAN – ADAM dziecię – syn austriackich poddanych Władysława – Zdzisława – Mariana – Antoniego – Adama – Tomasza – Józefa i Marii z Mężyńskich, prawnych małżonków hrabiów Zamoyskich, urodzony dnia czwartego lutego bieżącego [tj. 1904] roku, we wsi Racewie starosielskiej parafii. Rodzicami chrzestnymi byli: hrabia Leon – Andrzej Żółtowski z hr[abiną] Zofią z hrabiów Potockich Zamoyską.

Takie były początki niezwykłej biografii niezwykłego człowieka.

Był potomkiem jednego z najznamienitszych polskich rodów, który dał krajowi m.in. kanclerza i hetmana wielkiego koronnego z czasów panowania Stefana Batorego i Zygmunta III Wazy – Jana Zamoyskiego (1542–1605). Spadkobierca tak wspaniałych tradycji dopisał do historii rodu, i najnowszych dziejów Polski, niejedną znaczącą kartę.

Ziemianin, sam piszący o sobie „rolnik”, w chwili wojennej potrzeby, w latach 1939–1945, służył Ojczyźnie w mundurze na wyjątkowych, wymagających specjalnych kwalifikacji, posterunkach, m.in. jako adiutant premiera rządu RP na uchodźstwie i naczelnego wodza gen. Władysława Sikorskiego. Będąc formalnie tylko rotmistrzem (odpowiednikiem kapitana) [...]

[fragment]