Ringo Michael Seth Starr tł. Jakub Michalski [2016]

Miejmy to już za sobą.

Nie jesteśmy spokrewnieni. Urodziłem się z tym nazwiskiem, on nie. To tylko zbieg okoliczności.

Ale czemu miałbym nie napisać o Najsławniejszym Perkusiście Świata?

Ta książka nie jest o Nich. Nie spodziewajcie się chronologicznej relacji z życia zespołu i szczegółowych raportów z sesji nagraniowych. To już dokładnie przerobiono wiele razy.

Oczywiście zespół jest „wielką częścią jego legendy”, że posłużę się odnoszącymi się do perkusisty słowami George’a Harrisona, pochodzącymi z filmu Noc po ciężkim dniu. Ta książka pewnie nigdy by nie powstała, gdyby w sierpniu 1962 roku John Lennon, Paul McCartney i Harrison nie zwolnili Pete’a Besta i nie zaprosili do zespołu The Beatles Ringa Starra.

Nikt nie wie, jak potoczyłoby się życie Ringa, gdyby odmówił panom Lennonowi, McCartneyowi i Harrisonowi i pozostał w grupie Rory Storm and the Hurricanes, w której obijał bębny przez cztery lata.

Ringo znajdowałby się w świetle reflektorów w trakcie występów tego zespołu – śpiewałby swoim nosowym barytonem utwór Boys i cieszył się uwielbieniem miejscowych fanów grupy. Być może umieściliby jego zdjęcie lub nawet wspomnieli o nim czasem w „Liverpool Echo” lub magazynie „Merseybeat”.

A później – podobnie jak wielu innych ulubieńców liverpoolskej sceny muzycznej, którzy skończyli jako bohaterowie starych, pożółkłych wycinków z gazet – stałby się przeszłością. Patrzyłby z podziwem i zazdrością,

[fragment]