Pamiętnik wydanie krytyczne Władysław Broniewski [2013]

Echo z dna legendy

Przez lata skrywany, czasami tylko reglamentowany Pamiętnik Władysława Broniewskiego, zdążył obrosnąć legendą. Trudno się dziwić, ponieważ dotyczył poety, którego wiersze stanowiły żelazny repertuar wszystkich oficjalnych świąt. Obchodzoną w listopadzie rocznicę Wielkiej Socjalistycznej Rewolucji Październikowej witano jego Pokłonem Rewolucji Październikowej, 1 maja świętowano recytacją Pieśni majowej i Robotnikami, z okazji Dnia Górnika najczęściej przypominano ponure przedwojenne Zagłębie Dąbrowskie i optymistyczne powojenne Zabrze, no i trudno byłoby sobie wyobrazić rocznicę wybuchu II wojny bez Bagnetu na broń oraz Żołnierza polskiego — a to na pewno nie wszystko. Zresztą bez większego ryzyka można powiedzieć, że znaczną część oficjalnego repertuaru znali na pamięć nie tylko recytatorzy, ale również publiczność. Trudno się zatem dziwić, że eksploatowanego z właściwym dla każdego świętowania nadmiarem poetę, kojarzono z propagandową poprawnością. W tej sytuacji jeszcze trudniej jednak się dziwić tym, którzy wiedzieli o czynnym udziale poety w wydarzeniach najczęściej pomijanych na lekcjach historii. A dziwić się zupełnie nie sposób tym, którzy wiedzieli o notatniku szczegółowo dokumentującym biografię poety w latach 1918—1922.

[fragment]