Ostańce Kamienice warszawskie i ich mieszkańcy T. I-III Magdalena Stopa Jan Brykczyński (2010-2012)
Opis
W innych miastach coś tak poważnego i solidnego jak mieszczańska kamienica wydaje się być niezniszczalne. Przemijają pokolenia właścicieli i lokatorów, a domy pozostają niezmienione, wciąż takie same. Ciągnące się kilometrami eklektyczne, secesyjne, modernistyczne elewacje są czymś tak naturalnym, że nie trzeba na nie zwracać żadnej uwagi. Po prostu są. W Warszawie jest inaczej. Los kamienic był tak trudny, że pozostały ich zupełne resztki. Wiadomo, że wojnę w lewobrzeżnej części miasta przetrwało niecałe 30 procent domów. Potem rozebrano jeszcze wiele tych, które można było odbudować. Nieliczne ocalałe odebrano właścicielom, ogołocono z dekoracji i skazano na lata dewastacji.
Zniknęły kamienice i wszystko, co w sobie kryły: meble, obrazy, książki, dywany, pełne porcelany kredensy, nawet zdjęcia. Zniknęli ludzie. 700 tysięcy zginęło, pozostałych wypędzono. Nie każdy mógł wrócić. W konsekwencji w mieście zmieniło się prawie wszystko. Dokonano przedziwnych cięć urbanistycznych, zbudowano nowe domy, całe nowe dzielnice, pojawili się nowi mieszkańcy i nowe obyczaje. Warszawa stała się inna. Ja wiem, żeś ty dzisiaj nie taka... śpiewano. Śpiewano, co tu ukrywać, przez łzy.
Początkowo miała to być książka o kamienicach, ostańcach, które są żywym dowodem, że kiedyś było tu inaczej. Planowałam opisać elewacje pełne rzeźb, ozdobne balkony, kute kraty, wielobarwne kafle w bramach, stiuki, marmurowe klatki schodowe, wykładane mahoniem windy, kryształowe lustra. Cały ten fascynujący świat obfitości dekoracji, szlachetnych materiałów, starannego wykonania. Ślady zaginionego miasta. Szukałam ludzi, na oczach których rozegrała się historia domów, osób, które pamiętały ich świetność, widziały tragedie, a później latami obserwowały upadek. Nie pomyliłam się, opowieści były fascynujące. Szybko jednak się okazało, że losy domów i ich mieszkańców splotły się ze sobą tak bardzo, że nie sposób je oddzielić. A doświadczenia ludzi są szczególnie przejmujące, ponieważ najtrudniejsze chwile przeżyli jako dzieci.
Bardzo dziękuję wszystkim bohaterom tej książki za ich opowieści. Za to, że tak serdecznie mnie przyjmowali, tak chętnie opowiadali, że ani razu nie spotkałam się z odmową. Za to, że na rozmowę o losach Warszawy zawsze mieli czas. Za to, że nadal kochają to miasto.
Bo ja też.
Magdalena Stopa
Szczegóły
| autor | Magdalena Stopa, Jan Brykczyński |
| tytuł | Ostańce Kamienice warszawskie i ich mieszkańcy T. I-III |
| seria wydawnicza | brak informacji |
| miejsce wydania | Warszawa |
| rok wydania | 2010-2012 |
| wydawnictwo | DSH |
| liczba stron | 184, 188, 192 |
| rodzaj oprawy | broszurowa |
| format | 25 x 22 cm |
| dodatkowe informacje | Fot. |
| stan | bdb |