Olga Boznańska Helena Blum ukł. graf. Hubert Hilscher [1974]

Przedmowa

Profil mojej nowej książki o Oldze Boznańskiej, zaproponowany przez Wydawnictwo daje mi możność podjęcia ciekawej próby scharakteryzowania życia i twórczości tej znakomitej artystki w nieco odmiennym niż dotychczas świetle.

Materiały, którymi posługiwałam się w moich poprzednich pracach¹ uległy znacznemu poszerzeniu, pojawiły się nie znane dotychczas obrazy artystki, udało się również sprostować i wyjaśnić pewne fakty.

Książka ta wchodzi w skład serii wydawnictw o jednolitej koncepcji edytorskiej, łączących studium o twórczości z materiałami źródłowymi, pochodzącymi z czasów, w których żył artysta.

Taki charakter edycji zdaje się bardziej odpowiadać psychice nowoczesnego czytelnika, daje mu bowiem poczucie autentyzmu.

Niepodobna dziś zaproponować przeczytanie grubych tomów, jakie wypisywano w ubiegłym stuleciu, gdzie w powodzi szczegółów pozornie niezbędnych dla poznania życia artysty, jego dzieła i epoki, gubiła się sprawa zasadnicza – sprawa twórczości.

Omawiając twórczość artysty trzeba pamiętać o środowisku, w którym żył i tworzył; odnosi się to więc również do Olgi Boznańskiej. Niewątpliwie artystka posiadała warunki sprzyjające rozwojowi jej talentu, nie oznacza to jednak, by życie jej usłane było różami.

Trudności, jakie napotykała były jednak szczególnej natury i niełatwo może je zrozumieć dzisiejsza generacja; ujawnienie ich stanowi jeden z problemów niniejszego studium.

Różnica dwu epok, które przypadły na lata jej dzieciństwa i młodości oraz na wiek dojrzały – znalazła wyraz zarówno w jej życiu jak i w pracy artystycznej. I – jakkolwiek malarstwo Boznańskiej w moich rozważaniach wysuwa się na plan pierwszy – nie można pominąć warunków życiowych, w których rozwijała się jej twórczość.

H. B.