Oko i słońce S. Wawiłow [tł. z jęz. ros. A. Czekalski] [1952]
Opis
WSTĘP
Wär nicht das Auge sonnenhaft
Wie könnten wir das Licht erblicken?
(Gdyby oko nie było pokrewne
słońcu, czyż moglibyśmy cieszyć się
słonecznym blaskiem?)
Goethe
Zestawienie oka ze słońcem jest tak dawne, jak istnienie rodzaju ludzkiego. Nie wymyślili go uczeni. Nawet dzisiaj obok poglądów zgodnych z nauką, właściwie ujmujących cały ogrom zjawisk, który rozwija przed nami i tłumaczy nowoczesne przyrodoznawstwo, istnieje świat wyobrażeń dziecka i ludzi pierwotnych oraz świadomie czy mimowolnie naśladujący go świat wizji poetyckich. Do świata tego warto niekiedy zajrzeć, traktując go jako jedno ze źródeł hipotez naukowych. Wszystko tu jest dziwne i bajkowe; nad przepaściami, dzielącymi różne zjawiska przyrody, śmiało przerzuca się mosty — powiązania, których istnienia nauka nieraz nawet się nie domyśla. W pewnych przypadkach związki te są odgadnięte trafnie, kiedy indziej domysły są z gruntu błędne lub wręcz niedorzeczne. Zawsze jednak zasługują one na uwagę, często bowiem błąd ułatwia nam zrozumienie prawdy. Niejednego więc możemy się dowiedzieć, jeżeli również zagadnienie związku oka ze słońcem ujmiemy najpierw z punktu widzenia wyobrażeń dziecięcych, pierwotnych czy poetyckich.
[fragment]
Szczegóły
| autor | Vavilov Sergej Ivanovič |
| tytuł | Oko i słońce |
| tłumaczenie | [tł. z jęz. ros. A. Czekalski] |
| seria wydawnicza | brak informacji |
| miejsce wydania | Warszawa |
| rok wydania | 1952 |
| wydawnictwo | "Książka i Wiedza" |
| liczba stron | 144, [3] |
| rodzaj oprawy | broszurowa |
| format | 21 cm |
| dodatkowe informacje | Ilustracje. |
| stan | bdb- (min. otarcia rogów opr.) |