Odlot kulturowa historia odurzenia Stuart Walton przełożyła Anna Kunicka [2017]

Odurzenie odgrywało i wciąż odgrywa pewną rolę w życiu praktycznie każdego, kto się pojawił na świecie. Należy do różnorodnych doświadczeń kształtujących ludzką świadomość i jej historyczny rozwój. Niezależnie od przestrzeni geograficznej i kulturowej przez cały czas pozostaje niezmienne. Nikt nigdzie temu nie zaprzecza. A zarazem podlegało, zwłaszcza przez ostatnie dwa tysiące lat, coraz gwałtowniejszemu religijnemu, prawnemu i kulturowemu potępieniu. Niemal nie sposób wyszeptać dziś jego nazwy, gdyż grozi to zrobieniem czegoś nielegalnego, kompromitacją w oczach innych albo zarzutem o współudział – jakkolwiek marginalny – w wielorakich plagach spadających na nasze społeczeństwa w formie palenia papierosów, prowadzenia pojazdów w stanie nietrzeźwym, chuligaństwa, samookaleczeń czy przestępstw popełnianych pod wpływem narkotyków.

Do napisania tego studium i zaangażowania się w publiczną dyskusję na ten temat po czternastu latach od jego pierwszego wydania skłonił mnie zamiar uwolnienia uniwersalnego ludzkiego doświadczenia odurzenia z rąk polityków, policji, służby zdrowia i przywódców religijnych oraz przywrócenia go jego oblężonym użytkownikom. Nie można powiedzieć, że wymienione grupy zawodowe nie mają nic do wniesienia na tym polu, jednak ponieważ przeważająca większość tego, co mówią, nosi charakter prohibicyjny, karcący lub surowo osądzający, przyszła pora na wysłuchanie innego głosu – naszego głosu wewnętrznego. Przykłady odurzenia nieustannie występują w życiu codziennym.

[fragment]