Obyczaje, języki, ludy świata redaktor naczelny Bartłomiej Kaczorowski redakcja Sławomir Żurawski [Encyklopedia PWN / 2007]

Przedmowa

Encyklopedia Obyczaje, języki, ludy świata jest obszernym kompendium wiedzy na temat zróżnicowania etnicznego i językowego ludności świata. Zagadnienia te ukazane są w perspektywie historycznym, jak i współczesnym. Czytelnik znajdzie tu hasła poświęcone ludom już nieistniejącym (np. Aztekom, starożytnym Egipcjanom), narodom ukształtowanym stosunkowo niedawno (np. Argentyńczykom), ludom żyjącym od wieków w diasporze (np. Cyganom), licznym mniej znanym ludom azjatyckim, afrykańskim, indiańskim. Stosunkowo niewielkie hasła są poświęcone ludom, które własne formy organizacji państwowej wykształciły w mniej lub bardziej odległej przeszłości (nierzadko już w starożytności) i rozwijają je do dziś (np. Chińczykom). Omówienie ich dziejów i dorobku cywilizacyjnego wymagałoby rozbudowania encyklopedii o dodatkowe tomy.

W zrozumieniu etnogenezy poszczególnych ludów i ich miejsca wśród ludności świata pomogą Czytelnikowi hasła dotyczące zjawisk demograficznych, zwłaszcza procesów migracyjnych historycznych i współczesnych.

Encyklopedia przedstawia również obszernie problematykę językoznawczą (m.in. rodziny językowe, języki etniczne, pisma) oraz etnologiczną. Omawia główne kierunki badań w tych dziedzinach wiedzy, stosowaną w nich terminologię, biografie osób zasłużonych dla ich rozwoju.

Wiele miejsca zajmują w encyklopedii teksty poświęcone obyczajom, zarówno kultywowanym lokalnie (np. ceremonia herbaty), jak i mającym wymiar uniwersalny. Wśród marginaliów osobną grupę stanowią przysłowia, przedstawiane w oryginalnych językach i z tłumaczeniami, w przypadku przysłów polskich także z objaśnieniem ich pochodzenia.

Encyklopedia Obyczaje, języki, ludy świata w swym zasadniczym zrębie jest oparta na zaktualizowanych i uzupełnionych materiałach zgromadzonych podczas pracy nad monumentalną Wielką encyklopedią PWN, Nową encyklopedią powszechną PWN i leksykonem PWN Ludy i języki świata.