Księgi pięciu megilot tłumaczył z hebrajskiego i greckiego Czesław Miłosz [1982]

Pięć krótkich ksiąg Biblii, które są zebrane w tym tomie, Wulgata podaje w innej kolejności i rozprasza je po różnych działach Starego Testamentu. Tak więc Księgę Ruth i Księgę Estery umieszcza wśród ksiąg historycznych, Eklezjastę i Pieśń nad Pieśniami wśród ksiąg dydaktycznych czy też, jak mówi się dzisiaj, „mądrościowych”, natomiast Treny znalazły się razem z księgami proroków. Późniejsze Biblie katolickie i protestanckie przyjmują takąż kolejność, która zresztą sięga w czasie znacznie dalej wstecz niż Wulgata, bo zachowuje ją też grecki przekład Biblii hebrajskiej zrobiony w trzecim wieku przed Chrystusem w Aleksandrii, tak zwana Septuaginta. Natomiast dzisiejsze Biblie hebrajskie grupują te księgi w jedną sekwencję, drukowaną zaraz po Księdze Hioba. Dzieje się tak dlatego, że te pięć zwojów, czyli megilot, zyskało w tradycji żydowskiej szczególną pozycję: są one czytane podczas kolejnych świąt obrzędowego roku. Tak więc Pieśń nad Pieśniami, interpretowana jako poemat symboliczny o zaślubinach Oblubieńca-Boga i Oblubienicy-Izraela, czyta się w Święto Paschy, które upamiętnia wyzwolenie z niewoli egipskiej i przypada na wiosnę, tak jak Wielkanoc (ustanowiona podczas Ostatniej Wieczerzy Eucharystia jest przecież ofiarą paschalną). Księgę Ruth czyta się na Zielone Święta (Szawuot) inaczej nazywane [...]

[fragment]