Księga papieży Kazimierz Dopierała [2019]

Słowo wstępne.

Dzieje papieży, papiestwa i Kościoła Chrystusowego wkroczyły w XXI wiek, w stulecie zawładnięte przez niespotykaną dotychczas szybkość osiąganych rezultatów badań naukowych, kształtujących ludzką egzystencję i świadomość. Dociekania naukowe odciskają piętno na wszystkich sferach życia, m.in. także na sferze duchowej, religijnej, które wiążą się z dylematami przewartościowań etycznych. W związku z tym zmienia się spojrzenie na rozwój ludzkości, w tym także na rolę papieży, sprawowanego przez nich urzędu, jak i Kościoła, który odegrał olbrzymią rolę w tworzeniu cywilizacji zwanej chrześcijańską. To w niej, szczególnie w Europie, jesteśmy zanurzeni. Przyjmujemy, nawet nieświadomie, wartości, które przez wieki wyznaczały ziemskie drogi człowieka, świadczyły o byciu homo sapiens (człowiekiem rozumnym). Niedostrzeganie i odrzucenie wartości, które niósł przez wieki świat chrześcijański, prowadzi do utraty tożsamości, a w konsekwencji do nieszczęść osoby ludzkiej i narodów. Pragnieniem autora było przybliżenie czytelnikowi dziejów papieży, ich postaw i czynów jako zwierzchników Kościoła katolickiego, a także uświadomienie kulturowej i cywilizacyjnej roli, jaką spełniał on w przeszłości i pełni we współczesnym świecie. Chciano w sposób obiektywny przedstawić działania papieży na tle epoki, bez sądów wartościujących. Niekiedy tylko, przywołując źródła czy opracowania, przytoczone zostały opinie im współczesnych. Parafrazując nieco słowa ks. Zygmunta Zielińskiego, dążeniem autora było napisanie dziejów papieży zawartych w biogramach „bez użycia eufemizmów czy aluzji przesłaniających pewne ich wątki; [...] powstał [...] obraz bez retuszu, ale i bez zniekształceń. Może nie piękny, bo takich historia nie zna, ale o tyle prawdziwy, o ile człowiek w całej swej ułomności intelektualnej i osobowościowej taki stworzyć potrafi”*.

[fragment]