Kryteria rejonizacji hodowli koni i ich zastosowanie w woj. kieleckim Jan Grabowski [AUTOGRAF / 1963]

Wstęp

W ustroju socjalistycznym planowanie w rolnictwie, szczególnie perspektywiczne, wymaga rejonizacji. Aby rejonizacja miała wartość, konieczne jest oparcie jej na kryteriach naukowych. Zadania nauki polegają tutaj na ustaleniu podstaw przyrodniczych, ekonomicznych i statystycznych, służących do słusznego projektowania okręgów wytwórczych oraz na opracowaniu metodyki badań.

W ZSRR przesłanki i metodyka opracowywania rejonizacji znajdują się w rękach Akademii Nauk ZSRR /Rady Studiów Sił Wytwórczych/. - W innych krajach Bloku Socjalistycznego prace nad rejonizacją są również naukowo traktowane i najdalej posunięte w CSRS. W Polsce badania nad perspektywiczną rejonizacją i rozmieszczeniem produkcji rolniczej koncentrują się w odpowiedniej sekcji Komitetu Ekonomiki Rolnictwa P A N. Znaczenie tego problemu w Polsce odnośnie zwierząt domowych zostało podkreślone też przez Zjazd Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego w Krakowie, w roku 1960, poświęcony zagadnieniom rejonizacji hodowli.

Cel i koncepcja pracy

Celem niniejszej pracy jest przede wszystkim szczegółowa analiza czynników mogących mieć wpływ na rejonizację hodowli koni i wyodrębnienie kryteriów /sprawdzianów/, mających istotne znaczenie przy określaniu tej rejonizacji. Zastosowanie tego na przykładzie województwa kieleckiego ma na celu uzasadnienie słuszności przyjętej metody, mogącej przy dalszych badaniach służyć za podstawę do ustalania rejonizacji hodowli koni także i w innych województwach Polski. Perspektywiczne okręgi hodowli koni muszą przewidywać konieczność ograniczenia hodowanych w Polsce ras i typów koni do uzasadnionego minimum.