Królowe i ich kochankowie 900 lat intryg, namiętności i pasjonującej polityki Eleanor Herman przełożyła Barbara Tarnas [2007]

WPROWADZENIE

Między zmysłową radością a pokojem duszy
Pozostaje człowiekowi tylko niepokojący wybór.

— Friedrich Schiller

Od wieków europejscy królowie zabawiali się ze zmysłowymi metresami, które hojnie obsypywali złotem. Między XVI a XVII stuleciem królewska faworyta mogła otrzymać tytuł maîtresse-en-titre, a tym samym zyskać stanowisko odpowiadające mniej więcej randze premiera. Kobiety te pełniły role mecenasów sztuki, czarowały wdziękiem zagranicznych dyplomatów, mianowały ministrów, a nawet kierowały polityką zagraniczną. Komnaty królewskich kochanek były często bardziej luksusowe niż komnaty królowych, ich suknie bardziej wykwintne a klejnoty bardziej okazałe.

Oficjalnie cudzołóstwo w żadnym okresie ani w żadnym miejscu nie było akceptowane, ale kiedy król brał sobie nałożnicę, na ogół nie spotykał się z potępieniem; ze względu na dobro państwa często był zmuszony do poślubienia niezgrabnej zagranicznej księżniczki, pozbawionej wdzięku i uroku. W 1662 roku wysmukły, przystojny król Anglii Karol II zawarł związek z portugalską księżniczką Katarzyną, która miała wyjątkowo szpetne zęby. Ku wielkiemu zmartwieniu narzeczonej Karol ani myślał zrezygnować ze swojej kochanki, niezwykle zmysłowej, rudowłosej Barbary, lady Castlemaine.

[fragment]