Kłopoty z historią publicystyka z lat 1996-2005 Piotr Gontarczyk [2006]

Publicystyką historyczną zajmuję się już 10 lat. W okresie tym napisałem kilkadziesiąt tekstów dotyczących rozmaitych wydarzeń z najnowszej historii. Znaczną część z nich opublikowałem w nieistniejącym już „Życiu”, ale dostęp do innych artykułów – dla osób spoza wąskiego grona naukowców, którzy bywają w specjalistycznych bibliotekach – jest bardzo utrudniony. Także i ci ostatni nie zawsze pamiętają, co kto napisał 10 lat temu.

Dorastają też kolejne generacje młodych ludzi, z których – daj Bóg, jak największa – część interesuje się historią. Wielokrotnie spotykałem się z sytuacją, kiedy w rozmowie z naukowcem czy studentem odwoływałem się do – jak mniemałem – oczywistej wiedzy historycznej z moich tekstów i widziałem, że mój interlokutor był wyraźnie zaskoczony. Po którymś takim wydarzeniu z kolei, ktoś podsunął mi myśl, by najważniejsze swoje teksty zebrać i wydać w formie książkowej.

Powtórna publikacja okazała się dobrą okazją do poprawienia istotnych błędów, zawinionych zarówno przez rozmaite redakcje, jak i powstałych z winy autora. Niektóre artykuły, które wcześniej ukazały się w formie znacznie okrojonej, tu opublikowałem w całości. Niekiedy, jak w przypadku „Rzeczpospolitej” czy „Gazety Wyborczej”, są to ich inne wersje. Do tego wszystkiego dołożyłem dwa teksty, których nigdzie nie opublikowałem.

Tematyka prezentowanych artykułów jest ściśle związana z moimi naukowymi zainteresowaniami. Są to więc teksty dotyczące spraw polsko-żydowskich w XX w. ze szczególnym naciskiem na związane z tym kontrowersje. Szczególnie dużo miejsca poświęciłem sprawie książki Jana Tomasza Grossa Sąsiedzi, którą, co zawsze podkreślałem, można bardziej traktować jako przejaw intelektualnej patologii, niż poważne dzieło naukowe.

[fragment]