Klasztory, miasta, zamki w życiu i twórczości Jana Długosza pod redakcją Jerzego Rajmania i Doroty Żurek [2016]

OPIS BIBLIOGRAFICZNY W ZAKŁADCE SZCZEGÓŁY.

Wstęp

Jan Długosz, najwybitniejszy historyk polskiego i europejskiego średniowiecza, żył 65 lat, dokładnie tyle samo, co Jan Sebastian Bach (można się spierać o to, kto kogo przewyższył pracowitością). Polski dziejopisarz doczekał się w ostatnim stuleciu poświęconej mu olbrzymiej literatury naukowej. Nic w tym dziwnego, skoro jego dokonaniami na polu historii i szeroko rozumianej twórczości pisarskiej, administracji, gospodarki, nauczania, dyplomacji, mecenatu sztuki, służby Królestwu Polski i Kościołowi można by obdzielić kilku życiorysów. Mimo że piętnastowieczna Polska wydała wiele wybitnych umysłów, żaden z ówczesnych intelektualistów nie może równać się rozmachem działalności z księdzem Janem. Historycy, a zwłaszcza mediewiści winni są niesłabnący hołd Długoszowi, co nie stoi w kolizji z krytycznym podejściem do jego relacji. Ważne jest, aby w tej krytyce zachować umiar, a doceniać przede wszystkim to, co Długosz dla potomnych utrwalił na piśmie. Nawet dostrzegając jego potknięcia czy błędy, docieramy jako historycy do ustaleń, które bez tej krytyki byłyby często bardzo utrudnione.

Intencją autorów niniejszej publikacji jest próba ukazania życia i twórczości Jana Długosza, widzianych przez pryzmat jego osobistych związków i pobytów w poszczególnych miejscowościach. Klasztory, miasta i zamki służą nam jako hasła wywoławcze dla poznania kontaktów Długosza z ludźmi i środowiskami je zamieszkującymi, a także dla oceny relacji o nich w jego pisarskiej twórczości. Naszym celem jest ukazanie w tym kontekście najważniejszych faktów z życiorysu wielkiego historyka, toteż oczywiste jest, że narrację zamykamy w ramach wyznaczonych przez daty jego narodzin i śmierci. Zastanawiamy się, na ile okolice znane Długoszowi z czasów dzieciństwa i wczesnej młodości, a także wszystkie inne miejsca, w których mieszkał, bywał lub dobrze je znał, znalazły odbicie w jego twórczości.

Jan Długosz był człowiekiem skromnym i o sobie wypowiadał się niezwykle rzadko. Tym bardziej zależało więc autorom (przede wszystkim) przedkładanej czytelnikowi książki, aby uchwycić wszelkie fakty dotyczące jego biografii czy choćby pobytów w danych miejscach. Przewijają się one w niemal każdym tekście. [...]