King Crimson na dworze Karmazynowego Króla Sid Smith [tł. Anna i Adam Kałużni] [2005]

Od: Sid Smith

Do: Robert Fripp

15 styczeń 2001 19:09

Temat: Sid Smith, gaduła

Drogi Robercie,

Zacznijmy od pytania Dlaczego. Sądzę, że ma to coś wspólnego z duchem szperacza. Wiele list, wiele spraw. Jest to chęć ułożenia wszystkich drobnych spraw w schludny sposób i sprawdzenia jak razem działają.

Zawsze fascynowały mnie historie, ruchy i wzajemne oddziaływanie jednostek i ich wpływ na wielkie i małe wydarzenia. Jest to sposób na poznanie sensu świata po tym jak powstał. Jest to także pragnienie dotarcia do samego dna zwodniczej kombinacji, gdzie fikcja i prawda stają się wymienne. Myślę, że książka może stanowić próbę posegregowania różnych faktów i przez to spodziewam się, że powstanie więcej mitów i nieporozumień.

Musimy potwierdzić także podstawowe tendencje szperacza, które stanowią część mnie samego. Jest to dreszczyk związany z rozmawianiem i spotykaniem tych ludzi, którzy odgrywali dużą rolę w tworzeniu tej muzyki stanowiącej ścieżkę dźwiękową życia niejednej osoby.

Dlaczego chcę to robić w związku z King Crimson jest prostym pytaniem. Żaden inny zespół nie wywarł na mnie takiego wrażenia jak Crimson, gdy zobaczyłem ich koncert w grudniu 1972 roku. Słyszałem wcześniej wszystkie płyty (chociaż w niewłaściwej kolejności), ale to właśnie koncert mnie powalił na kolana.

Kiedy zobaczyłem Crimson po raz pierwszy poczułem jakąś wewnętrzną zmianę. Mogę wspinać się na wyżyny intelektualne opisując jak najdokładniej to doświadczenie, ale nie potrafię przekazać uczucia.... tego czegoś co przytrafiło mi się tamtej nocy! To był namacalny dreszcz niewiadomego unoszącego się w powietrzu.

[fragment]