Ilustrowana historia inkwizycji Heus przekład Andrzej Wiśniewski [2010]

Jezus Chrystus, twórca chrześcijaństwa, wędrował z miejsca na miejsce, wszędzie czyniąc dobro i głosząc Ewangelię. Odwoływał się przy tym do rozumu, serca i świadomości słuchaczy, chcąc drogą tłumaczenia nakłonić ich do praktykowania religii miłości i osobistej wolności (Marek, rozdz. I, 15, 16 – św. Jan, rozdz. VIII, 31, 32. XV, 12)¹.

Chcąc rozpowszechnić na Ziemi te dobroczynne zasady, a tym samym przywieść ludzi do życia w braterstwie, spośród swoich uczniów wybrał Jezus apostołów, którym powiedział: Idźcie na cały świat głosić Ewangelię wszelkiemu stworzeniu, nauczajcie wszystkie narody. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem (Marek, rozdz. XVI, 15 – Mateusz, rozdz. XXVIII, 19, 20).

Aby ustrzec ich umysły przed dumą i wszelkimi myślami o jakiejkolwiek formie wywyższania się nad innymi, udzielił im zalecenia, o którym, niestety, tak często później zapominano: Otóż wy nie pozwalajcie nazywać się Rabbi, albowiem jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy braćmi jesteście. Nikogo na Ziemi nie nazywajcie waszym ojcem; jeden bowiem jest Ojciec wasz, Ten w niebie. Nie chciejcie również, żeby was nazywano mistrzami, bo jeden jest tylko wasz Mistrz, Chrystus (Mateusz, rozdz. XXIII, w. 8–12).

Wiecie, że ci, którzy uchodzą za władców narodów, uciskają je, a ich wielcy dają im odczuć swą władzę. Nie tak będzie między wami. Lecz kto by chciał między wami stać się wielkim, niech będzie sługą waszym. A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem wszystkich. Bo i Syn Człowieczy nie przyszedł, aby mu służono, lecz żeby służyć i dać swoje życie na okup za wielu (Marek, rozdz. X, w. 42–45).

Te słowa Chrystusa wystarczająco mówią o tym, że nigdy nie chciał ustanawiać jakiejkolwiek hierarchii wśród swoich uczniów, że byli oni absolutnie równi między sobą oraz że nie było wśród nich ani księcia,

[fragment]