Dzieje 25 pp Armii Krajowej geneza, struktura, działalność zbrojna, zaplecze, dramaty powojenne Mirosław Kopa, Aleksander Arkuszyński, Halina Kępińska-Bazylewicz [2001]

PRZEDMOWA

Gdy autorzy książki zwrócili się do mnie o napisanie przedmowy, byłem bardzo zaskoczony, a jednocześnie serdecznie wzruszony. Zaskoczony dlatego, że przecież nie byłem ani wybitnym dowódcą partyzanckiego pułku, ani też organizatorem walk z najeźdźcą na tym terenie, a tylko skromnym kapelanem tej wspaniałej jednostki bojowej, w szeregach której z własnej woli się znalazłem. Natomiast wzruszony z racji tego, że tak bardzo czuję się związany z tym partyzanckim pułkiem, z jego dowódcami i żołnierzami, moimi serdecznymi braćmi, z którymi przebyłem cały jego szlak bojowy i jak mi się wydaje będąc tam potrzebny i znajdując dla siebie bardzo szerokie pole dla działalności w służbie Bogu i Najjaśniejszej Królowej Polski Maryi.

Przeglądając przekazany mi komputerowy wydruk książki – mam przed oczami jak żywe te wszystkie wydarzenia, w których uczestniczyłem przed 56 laty i które tak głęboko utkwiły mi w pamięci, że wydaje się jak gdyby to było wczoraj. Z wielkim wzruszeniem wspominam moje pierwsze zetknięcie z partyzantką, kiedy to jako młody wikary z Gorzkowic uprosiłem mojego biskupa o zezwolenie na wstąpienie do pierwszego kedywowskiego oddziału partyzanckiego w Okręgu Łódź AK o kryptonimie „Wicher”. Byłem oczywiście pełen niepokoju jak zostanę przyjęty przez ludzi, których chlebem powszednim miała być walka z wrogiem i cały z tym związany tryb życia. Miałem bowiem odtąd dzielić z nimi wszystko, czy to posłanie ze słomy w wiejskiej chacie, czy na leśnym biwaku, wspólnie spożywać posiłki i przemierzać w partyzanckim szyku dziesiątki kilometrów leśnymi duktami i polnymi bezdrożami czy to w „deszcz czy w słoneczną pogodę”, jak brzmią słowa popularnej wówczas piosenki...

[fragment]