Dla ojczyzny ratowania: szubienica, pal i kula dyscyplina w dawnym Wojsku Polskim Piotr Korczyński [2019]

Zamiast wstępu

Bohater Rękopisu znalezionego w Saragossie – młody oficer gwardii walońskiej Alfons van Worden – opowiadając swe dzieje pustelnikowi, u którego zatrzymał się w czasie niesamowitej wędrówki przez góry Sierra Morena, podkreślił, że jego ojciec był zapalonym pojedynkowiczem, choć przy tym niezbyt biegłym szermierzem. Pojedynki są w Rękopisie klamrą, która spina całą tę szkatułkową powieść. Wszak jeden z pojedynków ojca van Wordena determinuje los jego syna, a na końcu dzieła opowieść herszta Cyganów don Avadora przenosi nas na plac madrycki, gdzie trwa pojedynek pewnego szlachcica z grupą jego adwersarzy. Szlachcic pokonuje swych przeciwników jednego po drugim i okazuje się, że tym doskonale fechtującym rapierem mężczyzną jest nie kto inny, tylko przyszły ojciec Alfonsa... I pamiętając mizerne umiejętności szermiercze van Wordena seniora, dochodzimy z Alfonsem do przekonania, że nie może to być prawdą i cała misterna opowieść, w którą zostały wplecione opowieści jej bohaterów, jest mistyfikacją, która ma ukryć... No właśnie, co? Być może absurdalność rzeczywistości, która skrywa jakąś tajemną prawdę...

Alfons van Worden to oficer gwardii, więc jego wędrówka po górach nie jest wycieczką czy kaprysem znudzonego szlachcica, lecz obowiązkiem. Van Worden wykonuje rozkazy, musi w określonym czasie dotrzeć do jednostki. Jeśli tego nie zrobi, to zostanie uznany za dezertera i poniesie surową karę. Nikt nie będzie wnikał,

[fragment]