Czerwony Blitzkrieg Vladimir Beshanov [przekł. Andrzej Palacz] [2008]

Tym jednym zdaniem wszechzwiązkowy emeryt Wiaczesław M. Mołotow, wspominając wydarzenia dawnych lat, scharakteryzował istotę bolszewickiej polityki wewnętrznej i zagranicznej, polityki, której niezmiennym celem było utworzenie Wszechświatowej Republiki Rad. Temu celowi wielki dyktator XX wieku Iosif Wissarionowicz Stalin poświęcił całe swoje życie, do tego celu dążył powoli i z uporem przez lata. W imię tej fantazji rozegrała się tragedia kolektywizacji i dokonały cuda industrializacji, grabiono cerkwie, Komintern wydawał miliony rubli, sprzedawano żywność, kupowano armaty, przeprowadzano czystki, pokonywano rekordy, niszczono opozycję, gnili w kopalniach „kaerzy” [od red: kaer – kontrrewolucjonier], zawierano oraz zrywano sojusze i umowy, a że zjednoczenie narodów pod sztandarem socjalizmu nie jest możliwe bez uporczywej walki socjalistycznych republik z zacofanymi państwami, fabryki opuszczały tysiące samolotów i czołgów. Natomiast wezwania o pokój, wspólne bezpieczeństwo, histeria z obroną ojczyzny to – jak mówił Iosif Wissarionowicz – „Mydlenie oczu, mydlenie... Wszystkie państwa tak robią”.

Dopiero gdy spojrzy się przez pryzmat tego wyśnionego Celu, zrozumiała staje się logika podejmowanych przed wojną decyzji i czynów Wodza Wszystkich Narodów. Dopiero wówczas nabierają sensu umowy z kolejnym dyktatorem, zawziętym wrogiem komunizmu Adolfem Hitlerem – umowy, które odmieniły losy świata. Symbolem całego pakietu dokumentów, jakie po dziś dzień nie zostały dopuszczone do badań, a być może nawet już i nie istnieją, stał się sowiecko-niemiecki pakt o nieagresji, podpisany 23 sierpnia 1939 roku.

Uczeni mężowie z Instytutu Historii Powszechnej Akademii Nauk ZSRR przez prawie pół wieku wychwalali mądrość i dalekowzroczność podjętej wówczas decyzji, która pozwalała, „w oparciu o leninowskie zasady polityki zagranicznej oraz dzięki wykorzystaniu sprzeczności imperializmu, podważyć podstępne plany podżegaczy wojennych”. Podpisanie paktu o nieagresji „obnażyło głęboki rozpad świata kapitalistycznego” [...]

[fragment]