Bóg człowiekowi taki los zgotował ... Anna Mielnik [1997]

Duch walki, uświęcony kodem istnienia trójcy świętej, pieczętuje obowiązek bojowości. Stanowi o męskim priorytecie w ludzkiej egzystencji. Skazuje mężczyznę i kobietę na stałą opozycję.

Symbole boskości trójcy stanowią: ojciec, syn – mężczyźni i duch św. Relacja zachodząca między stwórcami jest stosunkiem zależności, podporządkowania cierpieniu i ofierze. Wyrazem boskości jest bezwzględne posłuszeństwo woli ojca, który gdy zostaje katem własnego syna, zyskuje na wyrazie swej boskości. Duch św. nigdy nie został zdefiniowany jasno przez interpretatorów chrześcijańskich – przedstawiany jest enigmatycznie jako siła, napęd boskości, tzn. męstwa, męskiej mocy, umożliwiającej zwyciężanie, pokonywanie, wyróżnianie się.

Tajemnica ducha św. jest sekretnym kodem zdobycia i utrzymywania władzy nad ziemskim człowiekiem. Konieczność utrzymania przewagi mężczyzny nad kobietą wskazuje podstawowe źródło uzyskiwania cudzej energii. By opozycja między pierwiastkiem żeńskim i męskim miała charakter stały – trzeba było powołać strukturę wiary, w której mężczyzna jest ponad wszystkim. Kobieta musiała być wyrzucona z układu trójcy. Lecz by płynęły z niej pożytki, koniecznie należało zachować z nią związek. Poniżana i utrzymywana w roli podczłowieka najlepiej spełniała swą rolę. Co najwyżej mogła się stać służebnicą pańską. Sztuczna [...]

[fragment]