Antologia poezji żydowskiej (1868-1968) wybór, przekład i oprac. Zewa Szepsa [Londyn / 1980]

WSTĘP

Niniejsza antologia nowoczesnej poezji żydowskiej, czyli w języku jidisz, zawierająca wiersze i poematy 115-tu poetów, napewno nie wyczerpuje możliwości prezentacji, mimo że stanowi wynik wieloletniej pracy wybiórczej i translatorskiej. Układanie jej było przeniknięte pragnieniem planowego zilustrowania większej liczby twórczych indywidualności i zebrania z ogólnego obszaru poezji żydowskiej rzeczy żywych, mogących swoją wymową poetycką znaleźć bezpośredni odzew u czytelnika.

Obok mistrzów poezji są tu prezentowani i poeci mniejszego tchu o ile uczestnictwem w wielkim chórze swojej epoki przyczynili się do wytworzenia jej klimatu literackiego. Toteż zawiera tom ten nie tylko wielkie pieśni, ale i skromne piosenki. O wyborze ich decydowały możliwie obiektywne kryteria i dlatego niejednego poetę, mającego dobrą kartę w historii literatury, wypadło zostawić w milczeniu. W ramach jednak przez te kryteria wytworzonych dużo jeszcze miejsca pozostawało dla własnego widzenia poezji i smaku. Głównie tej okoliczności przypisać należy, że jedni poeci w tym tomie są obszerniej prezentowani, drudzy raczej informacyjnie.

Dla ułatwienia orientacji w historycznym kształtowaniu się poezji żydowskiej przyjąłem układ chronologiczny w porządku dat urodzenia jej twórców. Podział poezji żydowskiej na obszary geograficzne wydawał mi się niesłuszny. Pogląd Goethe’go, że kto pragnie poetę zrozumieć, powinien do jego kraju się udać, budzi zastrzeżenia w odniesieniu do poezji żydowskiej, bo kształtowała się równocześnie w licznych krajach na obu półkulach. Poezja żydowska jest poezją j e d n e g o narodu, do niedawna skazanego na całkowite życie w diasporze...

[fragment]