70 - księga urodzinowa dla Normana Daviesa przeł. Joanna Rumińska, Bartłomiej Pietrzyk [2009]

Wstęp

Osiągnięcie biblijnego wieku lat siedemdziesięciu jest przywilejem. Na myśl przychodzą wielcy historii – od Aleksandra Wielkiego i Juliusza Cezara po Napoleona Bonaparte, Mozarta, Schuberta i Fryderyka Chopina, którym nie do końca udał się ten wyczyn (kobiety zawsze miały więcej szczęścia w tym względzie).

Doświadczenie to jest jednak tyleż ekscytujące, co przerażające. Przypomina nieco jazdę pod gilotynę podczas rewolucji francuskiej, gdy skazaniec z opaską na oczach nie widział, jak szybko toczy się wóz i którą drogą podąża. Jest ekscytujące, bo myślimy o tym, od kiedy tylko nauczyliśmy się rachować. I zarazem przerażające – bo przyjaciele i koledzy będą knuć plany wprawiających w zakłopotanie uroczystości. Szczęśliwi ci, którzy mogą świętować w cieple i prywatności domowego zacisza! Profesorowie są szczególnie wystawieni na niebezpieczeństwo festschriftu – formy literackiej, która nigdy by nie zaistniała, gdyby nie tyrania kalendarza. Wyznaję: niniejsze wydawnictwo zostało przygotowane z myślą o pokrzyżowaniu szyków niedoszłym festschriftowcom. Gdy bowiem ruszyły nad nim prace, wszelkim spiskowcom można było dać stanowczy odpór, mówiąc, że powstaje już coś innego.

Pozycję tę należy traktować jako antidotum przeciw wydawnictwom poświęconym znanym osobistościom. Autorzy nie zostali wybrani dlatego, że są sławni, dobrze władają piórem lub mają coś interesującego do powiedzenia. Wręcz przeciwnie: łączą ich zaledwie dwie cechy wspólne. Gdzieś, kiedyś w ciągu ostatnich sześćdziesięciu dziewięciu lat wszyscy oni poznali tego samego człowieka; co zaś ważniejsze, każdy z nich…

[fragment]