Pismo klinowe Walker C. B. F. [1998]

Słowo wstępne

Pismo klinowe, obok egipskich hieroglifów, było przez 2500 lat jednym z dwóch głównych środków przekazu piśmiennej cywilizacji. Jeżeli do tego dodać okres około 500 lat jego powolnego zamierania, to uzyskamy przedział czasu, który odpowiada okresowi powszechnego używania alfabetu. Przedstawienie choćby krótkiej historii różnych ludów i królestw, związanych z pismem klinowym, wykracza poza zakres tej książki. Jednakże załączona mapa i tablica chronologiczna powinny dać jej podstawowy zarys. Poza tym, nasza znajomość szczegółów chronologii jest często niedostateczna, a wiele wydarzeń lub przemian potrafimy datować tylko w przybliżeniu, nierzadko z dokładnością do stulecia lub tysiąclecia.

Zarówno archeolodzy, jak i historycy, mają skłonność do niekonsekwentnego stosowania starożytnych i współczesnych nazw miejscowości. Aby uniknąć zamieszania, używam starożytnych nazw tam gdzie je znamy, podając ich współczesne odpowiedniki w nawiasach wówczas, gdy zostały spopularyzowane dzięki powszechnemu stosowaniu. Ponieważ większość spraw, związanych z tematem tej książki, jest wspólna dla cywilizacji Sumeru, Babilonii i Asyrii, często używam terminu Mezopotamia, aby objąć nim wszystkie trzy. Asyryjski i babiloński są dialektami języka akadyjskiego i tych trzech terminów używam wymiennie. Transliteracje z akadyjskiego są zapisane kursywą, tekst sumeryjski jest wydrukowany antykwą, dużymi lub małymi literami, tłumaczenia podane są w cudzysłowach.

C. B. F. Walker