Dywizjon 303 Walka i codzienność King Richard [Sekrety Historii / 2010]

Na początku niezbędne jest pewne wyjaśnienie.

Nie jestem Polakiem i nie mam polskich krewnych w żadnej z gałęzi rodu Kingów (czego wielce żałuję). Ze względu na ten „niedostatek” często zadawano mi pytanie – w trakcie pracy nad przygotowaniem niniejszej książki – dlaczego o Polakach, a przede wszystkim dlaczego o Dywizjonie 303? Pytali o to zwłaszcza sami Polacy! Tak jak to zapewne się dzieje z wieloma innymi sprawami w życiu, zainteresowałem się Dywizjonem 303 przypadkiem. Fascynowały mnie te przełomowe tygodnie lata 1940 roku, już na zawsze nazwane „bitwą o Anglię”, i z entuzjazmem zaczytywałem się wszelkimi książkami i artykułami na ten temat. Niespodziewanie, podczas wolnego dnia, dość przypadkowo znalazłem się na targach używanej książki. Przeglądając mnóstwo różnorodnych wystawionych pozycji, od razu zwróciłem uwagę na tom w twardej okładce, z wyblakłym tytułem „Dywizjon 303” na jego grzbiecie. Choć nie był to „biały kruk”, brakowało go wcześniej w mojej domowej bibliotece, i w ten sposób, za niewygórowaną kwotę 2 funtów zacząłem się interesować Polakami! We wspomnianej książce, autorstwa Arkadego Fiedlera, wydanej po raz pierwszy w 1943 roku, jest opisany okres bojowych działań tego dywizjonu podczas bitwy o Anglię. Opublikowana w Europie i Ameryce, szybko stała się bestsellerem. W krajach anglojęzycznych nie zyskała jednak statusu klasyki, w odróżnieniu od wspomnień spisanych przez samych pilotów myśliwskich. „Fighter Pilot”, „Spitfire” czy „The Last Enemy”, by wymienić tylko trzy z nich, zawdzięczały swoją popularność zdolności ich autorów do żywego przedstawienia swych losów jako pilotów myśliwskich RAF w 1940 roku. „Dywizjon 303” to siłą rzeczy zupełnie inna książka. W tym opisie dziejów bezsprzecznie najskuteczniejszego w owym czasie dywizjonu myśliwskiego RAF, sporządzonym przez człowieka, który sam nie uczestniczył w walkach, znalazło się sporo próbek „licencji poetyckiej”, a w konsekwencji i dość swobodnych interpretacji relacji z walk, pozostawionych przez pilotów. W czasie, kiedy brytyjskie Ministerstwo Lotnictwa i szefostwo RAF nadal pomniejszały sukcesy poszczególnych lotników, opinia publiczna ochoczo czytała wszelkie historie o tych pilotach, którzy niemal na oczach Brytyjczyków walczyli tak dzielnie w bitwie o Anglię. Chociaż książka „Dywizjon 303” od razu zyskała popularność w Wielkiej Brytanii, mogła liczyć na jeszcze większe wzięcie za granicą.