Tak czy tak Prawda o antysemityźmie Harand Irena [1933]

OPIS BIBLIOGRAFICZNY W ZAKŁADCE SZCZEGÓŁY.     

Rzadki przykład międzywojennego tekstu wymierzonego w antysemityzm.

      [Słowo wstępne]

Fala nienawiści zalewa nasz kraj. Politycy współzawodniczą ze sobą w nienawiści ku Żydom. Obecnie panuje na antysemityzm wielka konjunktura. Jako chrześcijanka i aryjka wstydzę się tego, co się dzieje. Gdybym milczała, czułabym się współwinną za hańbę podburzania i za następstwa nagonki, gdyż jestem przekonana, że walka przeciw Żydom oznacza grzech wobec naszego Zbawiciela, który objawiwszy się nam jako człowiek - był przecież Żydem. To, co się obecnie dzieje z Żydami, działo się w początkach chrześcijaństwa z chrześcijanami. - Podczas wojny zarzucano Niemcom, jako wspólnocie narodowej to, co się za-rzuca obecnie Żydom. Napisałam tę broszurkę po sumiennych studjach i dojrzałem zastanowieniu. Jestem dumna z tego, iż należę do grupy tych bojowników, którzy od szeregu lat walczą o prawdę i sprawiedliwość przeciw nienawiści rasowej, która jest hańbą naszego stulecia. Kto ma sumienie i kto zada sobie trudu, by po-ważnie o tein pomyśleć, ten przyzna, że ja - chcąc odwrócić od nas hańbę antysemityzmu, działam nietylko jako dobra Austrjaczka, lecz przedewszystkiem jako dobra chrześcijanka. 

Irena Harand. / Wiedeń, w marcu 1933.