Brochwicz Donimirscy [szkic monograficzny] Andrzej Donimirski [1989]

Herb Donimirski (znany także jako Donimierski, Brochwicz-Donimierski lub Brochwicz odmienny) to polski herb szlachecki, będący odmianą herbu Brochwicz. Używany był przez ród Donimirskich, osiadły na Kaszubach.

Najstarsza wzmianka o herbie Donimirskich pochodzi z 1906 roku i znajduje się w publikacji Der Adel des Königreichs Preußen (tzw. Nowy Siebmacher). Odmiana oznaczona numerem II znana jest z pieczęci nieokreślonego Donimirskiego, natomiast kolejna wersja herbu została odnaleziona na porcelanowym talerzu z pałacu rodzinnego w Zajezierzu, w ziemi sztumskiej.

Ród Donimirskich

Rodzina Donimirskich wywodzi się z wsi Donimierz, położonej w dawnym powiecie mirachowskim. Ród najprawdopodobniej objął tę wieś w połowie XV wieku, przypuszczalnie przybywając na Kaszuby ze Śląska. Donimirscy należeli do heraldycznego rodu Brochwiczów, choć istnieją także hipotezy łączące ich z rodem Poturgów.

Na początku XVII wieku Donimirscy posiadali także dobra w Będargowie, Wiczlinie i Robakowie. Główne gniazdo rodowe utracili przed połową XVIII wieku, lecz nadal dziedziczyli ziemie w Będargowie. Członkowie rodziny pełnili różne funkcje ziemskie na Pomorzu.

Na przełomie XIX i XX wieku Donimirscy zasłużyli się dla krzewienia polskości i nowoczesnych metod gospodarowania na Powiślu.

Znani przedstawiciele rodu Donimirskich

Wśród wybitnych postaci rodu znaleźli się m.in.:

• Witold Donimirski
• Jerzy Donimirski
• Teodor Donimirski
• Kazimierz Donimirski
• Stanisław Donimirski
• Antoni Donimirski
• Piotr Alkantary Donimirski
• Olgierd Donimirski

Herb Donimirski to nie tylko symbol szlacheckiego rodu, ale także świadectwo bogatej historii i tradycji, związanych z Pomorzem i Kaszubami.