Polska Księga Stadna Koni Arabskich t. I z dodatkami I-V (razem 6 woluminów) Praca zbiorowa (1926-1931) [Pierwsza Polska Księga Stadna Koni Arabskich]


                   Pierwsza oficjalna polska księga stadna z 1926 r., z dodatkami do r. 1931 (komplet).


Początki hodowli polskich arabów sięgają przełomu XVIII i XIX wieku. W XIX-wiecznych stadninach prowadzono mniej lub bardziej dokładne zapisy hodowlane, lecz, niestety, w wyniku I wojny światowej zniszczone zostały nie tylko ówczesne stadniny, ale także i większość dokumentacji stadnej. 


Wraz z odbudową hodowli po I wojnie, podjęto wysiłki także w zakresie utworzenia nowoczesnej dokumentacji hodowlanej. W 1924 roku Zarządzeniem Min. Rolnictwa i Dóbr Państwowych rozpoczęto oficjalne prace nad stworzeniem księgi stadnej. Ogromne zasługi na tym polu położył dr Edward Skorkowski (1899-1985), który był twórcą i pierwszym redaktorem Księgi. 


Pierwsze wydanie Księgi, sporządzonej na podstawie zachowanych dokumentów oraz przekazów ustnych, opublikowano w 1926 roku, a w 1932 roku, po powtórnej edycji i weryfikacji wpisów, ukazał się drukiem I tom „Polskiej Księgi Stadnej Koni Arabskich Czystej Krwi” (PASB) (obecnie wydawcą PASB jest Redakcja Ksiąg Stadnych działająca w ramach Polskiego Klubu Wyścigów Konnych na Służewcu).



Polska Księga Stadna Koni Arabskich, t. I z dodatkami I-V (razem 6 woluminów) 

Praca zbiorowa 

Warszawa 1926-1931, [s. n.] (Drukarnia Państwowa)

Str. 261, [2], 62, [1], 77, [2], 113, [2], 120, [1], 132, [1]

Oprawy półpłócienne, oryginalne (wydawnicze), 19 cm

Pieczątki Wileńsko-Nowogrodzkiego Związku Hodowców Koni na licach opraw i stronach tytułowych

Autor: Maciej Barski

Tagi:
  • hipologia
  • hodowla koni
  • klacze stadne
  • księgi stadne
  • polskie araby
  • przychówek
  • stadnina koni
  • stadniny